De meerwaardebelasting geldt ook voor bepaalde verzekeringsproducten
Sinds 1 januari 2026 is er, zoals eerder gecommuniceerd, een belasting op meerwaarden op financiële vaste activa in uw privévermogen. Denk hierbij aan aandelen, obligaties, beleggingsfondsen, trackers (ETF’s) en andere financiële instrumenten. De gerealiseerde meerwaarde wordt in principe belast aan een tarief van 10%.
De meerwaardebelasting kan ook van toepassing zijn op bepaalde verzekeringsproducten. Zo vallen zowel een Tak 21 (spaarverzekering) als een Tak 23 (beleggingsverzekering) onder het toepassingsgebied van de nieuwe belasting. Ook de Tak 44 (eigenlijk de combinatie van een Tak 21 en Tak 23) en de Tak 26 (levensverzekering in de vorm van een kapitalisatiecontract met gegarandeerde rente) vallen hier in principe onder. Wanneer u op deze producten een meerwaarde realiseert, kan daarop dus eveneens een belasting van 10% verschuldigd zijn. Er geldt wel jaarlijks een vrijstelling van € 10.000 aan gerealiseerde meerwaarden per belastingplichtige.
Niet alle verzekeringsproducten worden echter getroffen door deze nieuwe regeling. De meerwaardebelasting is namelijk niet van toepassing op producten uit de tweede en derde pensioenpijler. Concreet betekent dit dat onder meer uw Individuele Pensioentoezegging (IPT), Vrij Aanvullend Pensioen voor Zelfstandigen (VAPZ), pensioenspaarverzekering, pensioenspaarfonds en langetermijnsparen buiten het toepassingsgebied van de meerwaardebelasting vallen.
-
Fiscus stuurt sommige belastingplichtigen vóór de vervaldag een herinnering om hun belasting te betalen
Sommige belastingplichtigen krijgen vóór de uiterste betaaldatum van hun belasting een bericht van de fiscus met als titel ‘Opgelet: uw vervaldag nadert’. Met dat bericht wil de fiscus belastingplichtigen eraan herinneren om hun belasting tijdig te betalen.
-
Uw vennootschap laten voorafbetalen tegen 21 december 2026?
Een voorafbetaling, eigenlijk een voorschot op de uiteindelijk verschuldigde vennootschapsbelasting die uw vennootschap moet betalen, is niet verplicht.
-
Werknemer en forfaitaire onkostenvergoeding
Een onkostenvergoeding is in principe een terugbetaling door de werkgever van uitgaven die een werknemer gedaan heeft, terwijl de werkgever ze in feite had moeten doen.
Deze website gebruikt zowel eigen cookies als cookies van derden om onze diensten en navigatie op onze website te analyseren om de inhoud te verbeteren (analytische doeleinden: bezoeken en bronnen van webverkeer meten). De wettelijke basis is de toestemming van de gebruiker, behalve in het geval van basiscookies, die essentieel zijn om door deze website te navigeren.